تصویر شاخص نویسنده: کم خونی چیست ؟

دکتر زارعی ، با شرکت در دوره های مختلف و بروزی همچون جراحی ستون فقرات، آندوسکوپی تومور و … دارای دانش بروزی بوده؛ و از این بابت در جراحی های ایشون میتوان جدیدترین متد ها و تکنیک های جراحی ۲۰۲۴ را مشاهده نمود تا بهترین نتیجه را از انجام انواع جراحی های مغز و اعصاب بدست آورید.

دسته بندی ها: خون

۲۹ دی ۱۴۰۳ توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

کم خونی چیست ؟

گلبول های قرمز خون وظیفه اکسیژن رسانی و خون رسانی را بر عهده دارند به گونه ای که نبود آن ها چرخه ی حیات انسان را با خلل مواجه می کند.

در واقع قسمت های زیادی از بدن انسان به ساخت گلبول قرمز کمک می کند اما به اصطلاحی دیگر مغز، نقش تصمیم گیرنده و حیاتی را ایفا می کند.

از سوی دیگر نیز مغزِ استخوان که یک بافت بسیار حیاتی در مرکز استخوان‌ها است، به شکل گیری همه‌ي سلول‌های خونی کمک می‌کند.

اما در داخل گلبول‌های قرمز خون ماده ای به نام هموگلوبین وجود دارد که به سلول های خونی رنگ می بخشد و به نوعی نقش زنده ماندن سلول های خون را بر عهده دارد و به گلبول‌های قرمز خون، حیات می بخشد. در ادامه به مفهوم کم خونی، علت و نحوه ی درمان آن خواهیم پرداخت.

مفهوم کم خونی

با توجه به توضیحات بالا، چنانچه کمبود گلبول قرمز در خون داشته باشید، کم خونی یا آنمی نامیده می‌شود. هنگامی که در آزمایش کم خونی وجود داشته باشد، هموگلوبین کم ‌تر از ۱۳/۵ گرم در دسی لیتر در آقایان یا کم‌ تر از ۱۲ گرم در دسی لیتر در خانم ها می باشد که پزشک شما تشخیص کم خونی می دهد و معالجه ی شما بر اساس همان آغاز می شود.

هورمونی به نام اریتروپویتین در کلیه‌ها وجود دارد که به مغز استخوان فرمان می دهد که سلول‌های قرمز خون زیادی ‌‌تولید کنند و چنانچه شخص مبتلا به کم خونی باشد این پروسه با مشکل روبرو خواهد شد.

طول عمر سلول‌های قرمز خون 90 تا 120 روز است که در بدن انسان به خوبی دوام می‌آورند. در نتیجه سلول های قدیمی مرده و سلول های جدید جای گذاری خواهند شد.

در چه افرادی احتمال کم خونی بیشتر است؟

بسیاری از اشخاص به علت رژیم غذایی بسیار بد به بیماری‌های روده‌ای، بیماری‌های مزمن، عفونت‌ها و سایر بیماری های قلبی دچار خواهند شد. در نتیجه احتمال بیشتری وجود دارد که آنها مبتلا به بیماری کم خونی شوند.

با توجه به بررسی سوابق بیماری ها و سوابق افراد کم خون، بیماری های زیر بیشتر در افراد کم خون دیده شده است.

  • آرتریت روماتوئید و یا بیماری هاشیموتو
  • بیماری های کلیوی و روده
  • سرطان‌های مختلف
  • بیماری های مختلف کبدی
  • مشکلات تیروئید یا گواتر

پس چنانچه به بیماری های بالا مبتلا شده اید حتما خطر کم خونی را جدی بگیرید و با پزشک متخصص خون، انکولوژیست و دکتر داخلی در سایت دکتر با من مشورت نمایید تا از بروز مشکلات جدی تر خونی، جلوگیری نمایید.

علت ایجاد کم خونی در بدن چیست؟

بدن انسان در حالت عادی نیاز شدیدی به ویتامین ها و مواد بسیار مغذی داره که از جمله ی آن می توان به آهن، ویتامین B12 و اسید فولیک، اشاره کرد.

در صورتی که بدن شما کمبود ویتامین ها و مواد معدنی را تجربه کند، با مشکل کم خونی مواجه می شود.

موارد زیر مهمترین علل کم خونی در بدن است که شامل:

  1. کمبود آهن در بدن
  2. کمبود ویتامین B12
  3. مصرف دارو برای بیماری های خاص
  4. از بین رفتن گلبول های قرمز به دلیل مشکلات سیستم ایمنی
  5. مبتلا شدن به بیماری های مزمن و بسیار طولانی مانند: سرطان
  6. انتقال کم خونی از طریق ژنتیک و ارث
  7. زنان باردار در این دوران نوعی کم خونی را تجربه خواهند کرد
  8. بیماری هایی که ارتباط مستقیم با مغز استخوان دارد مانند لنفوم، لوسمی، میلودیسپلازی
  9. از دست دادن بیش از حد خون مانند تصادف و خونریزی داخلی
  10. ایجاد مشکلات خاص در سیستم گوارش مانند: بیماری سلیاک
  11. رژیم غذایی بسیار بد و پر چرب
  12. جراحی های سخت و طولانی

موارد بالا مهم ترین علل کم خونی است اما صرفا به آن ها ختم نمی شود و ممکن است که علت کم خونی در فرد، متفاوت از موارد بالا باشد. بهتر است جهت درمان و تشخیص بیماری به پزشک متخصص خون و سرطان شناسی در سایت دکتر با من مراجعه نمایید.

بیماری کم خونی چه علائمی دارد؟

در ادامه به مهم ترین علائم کم خونی در بدن انسان خواهیم پرداخت. در واقع علائم کم خونی در ابتدا بسیار ضعیف است و سپس منتهی به هشدارهای بسیار جدی در بدن انسان خواهد شد.

  1. احساس ضعف و خستگی در بدن انسان
  2. عدم انجام ورزش های طولانی به علت خستگی زیاد
  3. سردرد های زیاد
  4. اختلال در حواس
  5. از دست دادن میل به غذا
  6. گر گرفتن و احساس سبکی در دست و پاها
  7. آبی شدن سفیدی چشم
  8. شکنندگی ها در ناخن های شخص
  9. تمایل به خوردن غذاهای بسیار سرد
  10. احساس سبک بودن سر به روی بدن
  11. کم رنگ شدن پوست صورت شخص
  12. تنگی نفس به صورت های مختلف
  13. ایجاد زخم در زبان شخص
  14. جوش های ریز در دهان
  15. از دست دادن خون بسیار در زمان طول قاعدگی زنان
  16. از بین رفتن حس جنسی که بیشتر در آقایان رخ می دهد.

موارد بالا از مهم ترین علائم بیماری کم خونی است که در هر فرد با فرد دیگر کاملا متفاوت است و بسته به نوع، از خفیف تا شدت بسیار بالای آن شروع می شود. در ادامه به انواع مختلف کم خونی خواهیم پرداخت.

بررسی انواع مختلف کم خونی

1. کم خونی به دلیل کمبود ویتامین B12

بدن انسان برای ساخت گلبول نیاز به ویتامین B12 دارد و در صورت نبودِ آن امکان آنمی یا کم خونی وجود دارد. در واقع بسیاری از افراد به دلیل مشکلات گوناگون مانند مشکلات در روده ی انسان قادر به جذب ویتامین B نمی باشند. به همین خاطر است که افراد مبتلا به بیماری های گوارشی بیشتر به کم خونی دچار می شوند. شما می توانید با مصرف مواد خوراکی زیر کمبود این ویتامین را جبران کنید:

گوشت، مرغ، لبنیات، تخم مرغ، غذای دریایی، لوبیا، سبزیجات دارای برگ سبز تیره مانند اسفناج، میوه‌های خشک مانند کشمش و زردآلو، غلات، نان و نخود فرنگی.

2. کم خونی ناشی از کمبود فولات (اسید فولیک)

فولات ویتامینی است که درغذاهای بسیاری وجود دارد که دارای برگ سبز هستند. فولات نوعی ویتامین B در بدن انسان است که برای حیات سلول های خونی تولید می شود و از جمله سلول‌های قرمز برای بقای عمر خود به آن نیاز دارند.

زمانی که زنان تصمیم به بارداری می گیرند به شدت به فولات اضافی در بدن خود نیاز دارند. چرا که در صورت کمبود این ویتامین ممکن است جنین دچار نقص شود و به ناهنجاری‌ لوله‌ی عصبی (اسپینا بیفیدا) دچار شوند.

3. کم خونی ناشی از فقر آهن

شایع ترین مدل کم خونی، فقر آهن است که نبود آهن در بدن رخ می دهد. در واقع بدون آن هموگلوبین به درستی در گلبول‌های قرمز به وجود نمی آید و فرد به این بیماری دچار می شود.

شایع ترین علائم فقر آهن شامل موارد زیر است:

خستگی، تنگی نفس، ضعف، رنگ پریدگی پوست، درد قفسه‌ي سینه، ضربان قلب سریع، سردرد، سرگیجه، سبکی سر، سرد بودن دست و پا، التهاب یا درد زبان، شکنندگی ناخن‌ها را می توان رایج ترین نشانه های کم خونی ناشی از فقر آهن دانست.

4. کم خونی همولیتیک خود ایمنی

کم خونیِ همولیتیک خود ایمنی، هنگامی رخ می دهد که سیستم ایمنی بدن دچار مشکل شده و به سلول های خونی حمله کرده و آنها را نابود می کند. عوامل زیادی سبب از بین رفتن RBC می شوند، که مهم ترین علل آن شامل: عفونت‌ها، فشار خون شدید، پیوند عروقی، دریچه‌های مصنوعی قلب، سموم تولید شده به علت بیماری پیشرفته‌ی کلیوی یا کبدی، سم مار یا زهر عنکبوت است. در واقع این موارد شایع ترین علل این بیماری است و نمی توان گفت که قطعا به این موارد ختم می شود.

بیماری هایی مانند لوپوس، درصد ابتلا به این بیماری را افزایش می دهد. داروهایی مانند متیل دوپا، پنی سیلین و کینین نیز می توانند زمینه ی ایجاد این بیماری را در بدن انسان، به وجود آورند.

  1. رنگ پریدگی پوست
  2. ضربان قلب سریع (تاکی کاردی)
  3. مشکلات تنفسی
  4. لرز
  5. کمر درد
  6. و زردی پوست

در واقع درمان این بیماری ها که به سیستم ایمنی بدن آسیب می رساند خود موجب می شود که بیماری کم خونی نیز کم تر و یا از بین برود. شما می توانید در سایت دکتر با من لیست پزشکان متخصص خون، انکولوژی و سرطان شناسی را مشاهده سپس نوبت خود را اخذ کنید.

5. آنمی آپلاستیک

سلول‌های خونی به وسیله ی مغز استخوان ایجاد می شوند. اما در بیماری کم خونی آپلاستیک، به دلیل آسیب وارده به مغز استخوان امکان تولید سلول های خونی وجود ندارد. در واقع کم خونی آپلاستیک ارثی و یا اکتسابی است.

موارد زیر از مهم ترین دلایل این بیماری است:

  • بیماری‌های خود ایمنی مانند لوپوس
  • قرار گیری در مقابل مواد شیمیایی مانند آفت کش‌ها
  • ابتلا به عفونت‌هایی های مزمن و شدید مانند هپاتیت، ویروس اپشتین بار و HIV
  • پرتودرمانی و شیمی درمانی به دلیل بیماری سرطان

علائم کم خونی آپلاستیک می‌تواند شامل موارد زیر باشد:

  1. تنگی نفس
  2. سرگیجه
  3. سردردحاد
  4. رنگ پریدگی زیاد در پوست شخص
  5. احساس درد در قفسه‌ی سینه
  6. ضربان قلب بالا
  7. سرد شدن دست و پا

6. کم خونی سیدروبلاستیک

در خصوص این بیماری لازم است بدانید که بدن به دلیل داشتن اختلالات خونی نمی تواند سلول های خونی را تولید کند و در نتیجه تجمع آهن موجب جمع شدن گلبول‌های قرمز غیرطبیعی به اسم سیدروبلاست خواهد شد. کم خونی سیدروبلاستیک دارای دو نوع است:

  • کم خونی سیدروبلاستیک اکتسابی
  • و کم خونی سیدروبلاستیک ارثی

مصرف ویتامین B6، پیوند مغز استخوان یا سلول‌های بنیادی برای حل این بیماری پیشنهاد می شود.

7.کم خونی میلودیسپلاستیک

سندرم‌ میلودیسپلاستیک (MDS) نیز در اثر آسیب رساندن به مغز استخوان ایجاد می شود. در واقع علت اصلی این بیماری پرتو درمانی و یا شیمی درمانی است. می توان گفت مصرف الکل نیز احتمال مبتلا شدن به این بیماری را گسترش می دهد.

مهم ترین نشانه های این بیماری عبارتند از:

  • کبودی یا خونریزی
  • عفونت
  • تب
  • تنگی نفس
  • ضعف
  • خستگی
  • و کاهش وزن.

در واقع این بیماری در صورت درمان سایر بیماری ها نیز بهبود می باید، البته از طریق تحت نظر بودن توسط دکتر متخصص خون، این کار امکان پذیر است.

۹: کم خونی مگالوبلاستیک

در این نوع کم خونی، مغز استخوان قادر به تولید سلول های خونی بالغ نمی باشد و در نتیجه این بیماری شکل می گیرد. آنمی مگالوبلاستیک به دلیل کمبود ویتامین B12 (کوبالامین) یا ویتامین B9 (فولات) در بدن وجود دارد. بدن انسان جهت ساختن گلبول‌های قرمز، به ویتامین های بالا نیاز دارد. پزشک متخصص اصولا با استفاده از قرص های درمانی، درمان را انجام می دهد.

۱۰: کم خونی سلول داسی شکل

در حالت طبیعی، گلبول‌های قرمز بسیار گرد است و در رگ های خونی جریان دارند. اما در کم خونی داسی شکل، گلبول‌های قرمز خون به هم چسبیده می شوند و حرکت می کنند. در نتیجه خون و اکسیژن کمتری به بدن می رسد.

۱۱: تالاسمی

تالاسمی متاسفانه یک بیماری ارثی است که اجازه ی تولید هموگلوبین را نمی دهد به همین جهت بسیاری از پزشکان تاکید می کنند که این موضوع قبل از ازدواج بررسی شود . دو مدل تالاسمی آلفا و بتا داریم که تالاسمی بتا به دو نوع مینور و ماژور دسته بندی می شود.

بیماری تالاسمی، موجب بروز عوارض زیر در بدن انسان می شود.

  • ناهنجاری‌های استخوانی
  • بزرگ شدن طحال
  • کاهش میزان رشد
  • مشکلات قلبی
  • افزایش غیر طبیعی آهن
  • عفونت

چگونگی تشخیص بیماری کم خونی

1. معاینه‌ی فیزیکی

پزشک با معاینه ی فرد به دنبال علائم زیر است که در صورت وجود این علائم، حتما بررسی های تخصصی تر را انجام می دهد که در ادامه به آنها می پردازیم:

  • سوفل قلبی
  • فشار خون پایین به ویژه هنگام ایستادن
  • تب خفیف
  • پوست رنگ پریده
  • ضربان قلب سریع و افزایش یافته
  • برخی از انواع آنمی ممکن است در معاینه‌ی فیزیکی یافته‌های دیگری ایجاد کنند.

2.آزمایش های خون برای تشخیص نوع بیماری

تست‌های آزمایشگاهی اغلب برای کمک به پزشکان در یافتن علت آنمی استفاده می‌شوند.

آزمایشات تشخیصی عبارتند از:

  • آزمایش شمارش کامل خون (CBC): سنجش تعداد گلبول های قرمز
  • آزمایش سطح آهن سرم که پزشک متوجه شود به فقر آهن نیز مبتلا شده اید یا خیر.
  • آزمایش فریتین: این آزمایش خون ذخایر آهن را بررسی می کند.
  • آزمایش ویتامین B12 و آزمایش سطح اسید فولیک: بررسی می کند که سطح فولات سرم چقدر است و همچنین از بیمار تست اندازه و رنگ گلبول‌های قرمز یا هماتوکریت هموگلوبین گرفته می شود.

همچنین در صورتی که شما مبتلا به بیماری های دیگر باشید، احتمال اینکه پزشک موارد زیر را توصیه نماید زیاد است:

  • آندوسکوپی برای بررسی خونریزی دستگاه گوارش فوقانی و زخم معده
  • کولونوسکوپی برای بررسی خونریزی از دستگاه گوارش فوقانی
  • سونوگرافی برای بررسی علت خونریزی قاعدگی بیش از حد و وجود فیبروم رحم در زنان
  • تنقیه‌ی باریم
  • اشعه‌ی ایکس از قفسه‌ی سینه
  • سی تی اسکن از شکم

نحوه ی درمان بیماری کم خونی به چه صورت است؟

1. درمان کلینیکال

با توجه به اینکه بیماری کم خونی اصولا به دلیل وجود سایر بیماری ها در بدن ایجاد می شود پزشک در ابتدا آنها را شناسایی کرده و سپس بر اساس آن معالجه ی بیمار را آغاز خواهد کرد. به همین جهت نمی توان بدون معاینه ی متخصص خون، داروهای دقیقی را تجویز کرد، پس در نتیجه بهتر است که از درمان خودسرانه بپرهیزید. اما به طور کلی داروهای زیر جهت درمان بیماری کم خونی استفاده می شود:

  • مصرف مکمل‌های آهن، ویتامین B12، اسید فولیک یا سایر ویتامین‌ها و مواد معدنی
  • انتقال خون
  • کورتیکواستروئیدها یا سایر داروهایی که سیستم ایمنی را سرکوب می‌کنند
  • اریتروپویتین که از جمله داروهای درمانی مغز استخوان است.
  • تزریق سرم های آهن که بر اساس تجویز پزشک صورت می گیرد.

2. درمان خانگی

همان طور که گفته شد بهتر است که از درمان های خودسرانه کاملا بپرهیزید، در واقع ممکن است این درمان ها برای شما مضر باشد و کمک به درمان بیماری کند. اما بهتر است که توصیه های زیر را جدی بگیرد و سبک زندگی خود را به آن نزدیک کنید.

  1. رژیم غذایی مناسب که دارای میزان مشخصی از پروتئین، ماهی، غلات،سبزی و میوه است.
  2. استفاده از جگر
  3. دوری از اشعه های مضر برای انسان
  4. مصرف مکمل و قرص آهن در زمان بارداری
  5. مصرف گوشت و قرص آهن در زمان عادت ماهانه در خانم ها
  6. حفظ سیستم ایمنی بدن با خوردن مکمل های مفید به صورت دوره ای
  7. قرار دادن ورزش در برنامه ی غذایی خود

به طور کلی بهتر است که بیماری کم خونی را جدی بگیرید چرا که می تواند در آینده به شما آسیب بزند و عملکرد بدن شما را با اختلال مواجه سازد. مخصوصا در زمان بارداری به این موضوع توجه داشته باشید تا نوزاد و مادر به مشکل برنخورند. به همین جهت در صورت مشاهده ی علائم کم خونی بهتر است در اولین فرصت به متخصص و فوق تخصص خون، انکولوژی و داخلی در سایت دکتر با من مراجعه کنید تا روند بهبود بیماری شما انجام شود و زودتر سلامتی شما بازگردد.

۲۸ دی ۱۴۰۳ توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

سرطان لنفوم غیر هوچکین چیست و راه درمان آن

لنفوم غیر هوچکین که به آن NHL یا لنفوم نیز می گویند نوعی از سرطان است که در گلبول های سفید خون به نام لنفوسیت اتفاق می افتد. لنفوسیت ها بخشی از سیستم ایمنی بدن هستند. اصطلاح NHL برای طیف گسترده ای از انواع مختلف لنفوم کاربرد دارد. لنفوم هوچکین هم نوع اصلی دیگری است که روش درمان آن متفاوت است.

تاریخچه لنفوم غیر هوچکین

توماس هوچکین یکی از نامدارترین آسیب شناسان بریتانیا در زمان خود بود که در ادینبورگ و پاریس پزشکی را خواند و از سال 1798 تا 1866 زیسته است. در سال 1832 مقاله ای تحت عنوان (درباره برخی از ظاهر های بیمارگونه غدد جاذب و طحال) در مجله انجمن پزشکی و درمانی در لندن نوشت، اما توجه زیادی در آن زمان، جلب این مقاله نشد. ساموئل ویلکس یک پزشک انگلیسی بود که بعد از سه دهه درباره این بیماری و رفتار و ویژگی آن تحقیقات بیشتری کرد و نام هوچکین را به آن داد.

لنفوم چگونه به وجود می آید؟

بخشی از سیستم ایمنی بدن که به محافظت از بدن در برابر عفونت ها، بیماری های دیگر و حرکت مایعات در بدن می پردازد سیستم لنفاوی است و غالبا لنفوم روی این سیستم اثر می گذارد. لنفوم غیر هوچکین یکی از انواع سرطان ها است که گلبول های سفید خون که لنفوسیت نام دارند به طور غیر طبیعی شروع به رشد می کنند و حتی می توانند تومور در سراسر بدن ایجاد کنند. غدد لنفاوی یا سایر بافت های لنفاوی نقطه شروع NHL هستند البته مواردی مانند لنفوم پوست هم دیده شده است.

بافت های لنفاوی در چه جاهایی قرار دارند؟

در تمام قسمت هایی از بدن که بافت لنفاوی وجود دارد لنفوم می تواند اتفاق بیفتد. در ادامه به اندام هایی که در آن بافت لنفاوی وجود دارد می پردازیم.
    • غدد لنفاوی این بخش شامل لنفوسیت ها و سایر سلول های سیستم ایمنی بدن است که به اندازه لوبیا هستند و داخل قفسه سینه و شکم و لگن قرار دارند و به وسیله سیستم عروق لنفاوی به هم متصل می شوند.
    • طحال این عضو وظیفه ساخت لنفوسیت ها و سایر سلول های سیستم ایمنی را دارد و در سمت چپ بدن در زیر دنده هایی پایین قرار دارد. طحال وظایف مهمی دیگر مانند ذخیره سلول های خونی سالم و فیلتر کردن سلول های آسیب دیده، باکتری ها و ضایعات سلولی را دارد.
    • مغز استخوان این بافت اسفنجی که داخل استخوان های خاصی قرار دارد وظیفه تولید سلول های خونی جدید که شامل برخی از لنفوسیت ها است را دارد.
    • تیموس این اندام کوچک کمک به رشد لنفوسیت های T می کند و در پشت قسمت بالایی سینه قرار دارد.
    • آدنوئیدها و لوزه ها این مجموعه  که شامل بافت لنفاوی هستند در پشت گلو قرار دارند و در برابر میکروب هایی که توسط عمل بلع یا تنفس وارد می شوند با ساخت آنتی بادی از بدن محافظت می کند.
    • دستگاه گوارش بافت لنفاوي را در معده، روده و خیلی از اندام های دیگر می توان پیدا کرد.

سرطان لنفوم غیر هوچکین چند نوع است؟

تشخیص نوع لنفوم برای پزشکان در درمان آن بسیار مهم است. این دسته بندی در مشخص کردن نوع آن به سلول های B یا سلول های T و میزان رشد و بلوغ سلول ها در هنگام تبدیل به سرطان و موارد دیگر بستگی دارد.

سلول B و سلول T در مقابل لنفوم

سیستم لنفاوی از لنفوسیت ها که بخش عظیمی از آن را تشکیل می دهند. لنفوسیت ها نوعی گلبول سفید است که به 2 دسته اصلی تقسیم می شودسلول های B که مسئول ساختن پروتئین هایی به نام آنتی بادی هستند که بدن را در برابر میکروب ها که شامل ویروس و باکتری می شود پشتیبانی می کند. عملکرد آنتی بادی ها به این گونه است که به میکروب ها متصل می شوند و آنها را برای نابودی توسط قسمت های دیگر سیستم ایمنی مشخص می کنند.سلول های T به چند شکل متفاوت به محافظت از بدن می پردازند. دسته اول مستقیما میکروب ها یا سلول های غیرطبیعی بدن را از بین می برند. دسته دیگر باعث کاهش یا تقویت فعالیت سایر سلول های سیستم ایمنی بدن می شوند. لنفوم در هر دو نوع لنفوسیت می توانند پدیدار شود اما لنفوم B شایع تر است.

لنفوم های بی حال

دسته ای از لنفوم ها به آهستگی رشد می کنند و گسترش می یابند. گاهی این دسته نیاز فوری به درمان ندارند. یکی از لنفوم های بی حال شایع، لنفوم فولیکولار است که در ایالات متحده دیده می شود.

لنفوم های تهاجمی

این دسته سریعا رشد کرده و به سایر اعضای بدن گسترش می یابد و سریعا باید درمان شود. لنفوم تهاجمی منتشر سلول B بزرگ از شایع ترین آن است که در ایالات متحده دیده شده است.لنفوم سلولی گوشته از آن دسته لنفومی است که با توجه به رفتاری که نشان می دهد نمی توان به راحتی در یکی از این دسته ها قرار داد. لنفوم های دیگری نیز وجود دارد که به خوبی نمی توان گفت در کدام دسته قرار می گیرد.لنفوم های غیر هوچکین عضو هر کدام از دسته ها که باشند و به آهستگی یا زود رشد کنند، اگر درمان نشوند، به سایر بخش های سیستم لنفاوی سرایت می کنند و خود را به اندام هایی مانند کبد، مغز یا مغز استخوان می رسانند.

بر چه اساسی NHL طبقه بندی می شود؟

از آن جایی که سرطان لنفوم غیر هوچکین انواع مختلفی دارد و طبقه بندی آن بسیار سخت و گیج کننده است؛ چندین روش و سیستم مختلف وجود دارد که جدیدترین سیستم طبقه بندی سازمان بهداشت جهانی (WHO) مشخص کرده است که بر اساس سوالات زیر دسته بندی را مشخص می کند:
    • لنفوم در کدام نوع لنفوسیت شروع به رشد کرده است
    • لنفوم در زیر میکروسکوپ به چه شکلی است
    • کروموزوم های سلول های لنفوم چه ویژگی هایی دارند
    • چه پروتئین های خاصی در سطح سلول های سرطانی وجود دارد

علائم و نشانه های سرطان لنفوم غیر هوچکین

تورم غدد لنفاوی که در گردن، زیر بغل یا کشاله ران از علائم لنفوم غیر هوچکین
بروز بعضی از علائم حاکی از ابتلا به NHL است که در صورت مشاهده موارد ذیل بهتر است به دکتر متخصص خون و سرطان مراجعه کنید؛
    • تورم غدد لنفاوی که در گردن، زیر بغل یا کشاله ران قرار دارند
    • احساس درد یا ورم در شکم
    • احساس درد در قفسه سینه
    • بروز مشکل تنفسی یا سرفه
    • احساس خستگی و کسلی مداوم
    • کاهش وزن ناگهانی و بدون علت
    • تب داشتن و تعریق شبانه

درمان این بیماری به چه طریقی انجام می شود؟

این بیماری به روش های مختلفی درمان می شود و انتخاب این روش ها به نوع لنفوم و این که در چه مرحله ای قرار دارد و سن بیمار بستگی دارد.در موارد محدودی چنانچه سرطان خیلی کوچک است و هنوز پیشرفت نکرده باشد از آن نمونه برداری می کنند که به آن اصطلاحا بیوپسی می گویند و مشخص می شود که نیاز به درمان بیشتری نیست. دکتر متخصص آنکوژی در همچین موقعیتی به بیمار می گوید  مواظب باشد و صبر کند. در برخی از بیماران چندین سال زمان نیاز است تا علائم حاد بیماری خود را نشان دهد که در آن صورت درمان فورا شروع می شود.

شیمی درمانی در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین

از عوارض درمان با روش شیمی درمانی، ریزش شدید مو است
پرکاربردترین درمان که اکثرا برای طیف وسیعی از بیماران استفاده می شود شیمی درمانی است که از دارو هایی برای نابودی سلول های سرطانی استفاده می شود. این روش گاهی به تنهایی یا همراه با درمان بیولوژیکی یا رادیوتراپی استفاده می شود.از آن جایی که شیمی درمانی روش های مختلفی دارد، انتخاب نوع آن بستگی به این دارد که لنفوم در چه مرحله ای قرار دارد. اکثرا شیمی درمانی به وسیله قطره چکان در ورید (شیمی درمانی داخل وریدی) یه با تجویز قرص های خوراکی یا ترکیبی از هر دو روش به برای بیمار انجام می شود. چنانچه احتمال سرایت سرطان به مغز باشد، تزریق شیمی درمانی را مستقیما به مایع نخاعی اطراف ستون فقرات بیمار انجام می شود.شیمی درمانی به صورت یک دوره چند ماهه بدون نیاز به بستری و به صورت سرپایی انجام می شود. بعضی مواقع به علت عوارض جانبی بعد از شیمی درمانی پزشک فوق تخصص خون و سرطان صلاح می داند که بیمار در بیمارستان بستری شود و شرایطش تحت کنترل باشد. بیمارانی که قرص مصرف می کنند در خانه به روند درمان خود می پردازند.شیمی درمانی می تواند عوارض جانبی زیادی برای بیمار داشته باشد که اصلی ترین آن آسیب به مغز استخوان است که زمینه را برای تولید سلول های خونی سالم از بین می برد و مشکلاتی نظیر موارد ذیل ایجاد می کند.
    • خستگی و کسالت
    • احساس تنگی نفس
    • خونریزی و کبودی
    • حالت تهوع و استفراغ
    • ریزش مو شدید
    • کاهش اشتها و به طبع آن کاهش وزن
    • ناباروری که موقت یا دائمی است
در صورت بروز این علائم اکثرا پزشک آنکولوژ برای تولید بیشتر سلول های خونی سالم، درمان را مدتی عقب می اندازد و مصرف دارو های فاکتور رشد باعث افزایش سلول های خونی می شود. در بیشتر مواقع عوارض جانبی بعد پایان دوره درمان از بین می رود اما اگر همچنان عارضه باقی ماند، بیمار باید به دکتر آنکولوژیست خود برای رفع آن مراجعه کند.لنفوم غیر هوچکین گاهی با درمان اولیه بهبود پیدا نمی کند که اصطلاحا به آن لنفوم مقام می گویند. بنابراین، شیمی درمانی با دوز قوی تر برای درمان انجام می شود که ممکن است مغز استخوان از بین برود و برای جایگزین کردن آن به پیوند سلول های بنیادی یا مغز استخوان نیاز باشد.

رادیوتراپی در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین

حالت تهوع از عوارض درمان با رادیوتراپی در سرطان لنفوم غیر هوچکین
اگر NHL در مراحل اول باشد، می توان از رادیوتراپی برای مهار آن استفاده می شود. دوره درمان توسط این روش به نوع لنفوم غیر هوچکین و مرحله آن بستگی دارد. این درمان در جلسات کوتاه از دوشنبه تا جمعه و معمولا تا 3 هفته انجام می شود و نیازی به ماندن در بیمارستان نیست. عوارض رادیوتراپی بستگی به این دارد که این بیماری در کدام قسمت از بدن اتفاق افتاده است مثلا اگر سرطان در سر باشد، رادیوتراپی باعث ریزش مو می شود.از دیگر عوارض جانبی می توان به موارد ذیل اشاره کرد:
    • زخم و قرمز شدن پوست در ناحیه درمان
    • کاهش اشتها و خشک شدن دهان
    • احساس خستگی
    • احساس تهوع و استفراغ
خیلی از این عوارض موقت است اما گاهی مشکلاتی مانند تیره شدن پوست یا ناباروری دائمی می شود.

درمان آنتی بادی مونوکلونال در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین

درد شکمی از عوارض درمان آنتی بادی مونوکلونال در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین
دارویی به نام آنتی بادی مونوکلونال برای درمان مورد استفاده قرار می گیرد. عملکرد این دارو به این گونه است که سلول های سالم و سرطانی را شناسایی می کند و به آن ها متصل می شود و سیستم ایمنی بدن را هوشیار می کند تا به آن ها حمله کرده و نابودشان کند. سلول های سالم بعد از درمان به مرور زمان به حالت عادی باز می گردند. گاهی این روش درمان را همراه با شیمی درمانی برای تاثیر بیشتر انجام می دهند و تا 2 سال زمان می برد و غالبا خطر عود کردن این بیماری را کاهش می دهد.ریتوکسیماب یکی از دارو های اصلی آنتی بادی مونوکلونال است که به صورت تزریق در رگ در یک فرآیند چند ساعته انجام می شود. این دارو عوارض جانبی دارد که برای از بین بردن یا کاهش آن به بیمار داروی اضافی می دهند. بعضی از عوارض این دارو را می توان در زیر مشاهده کرد.
    • احساس خستگی
    • احساس کسالت و بیماری و تهوع
    • عرق کردن شبانه
    • افزایش ریزش مو
    • احساس درد در شکم
    • تغییراتی مانند خارش و قرمزی بر پوست
    • افزایش ریزش مو

داروی استروئیدی در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین

سو هاضمه از عوارض داروی استروئیدی در درمان سرطان لنفوم غیر هوچکین
غالبا در کنار شیمی درمانی برای بیمار تجویز می شود که از این دارو ها مصرف کند، چرا که روند شیمی درمانی بهتر و موثرتر پیش می رود. این دارو به  صورت قرص یا تزریق برای چند روز یا نهایتا یک هفته در طی مدت هر دوره شیمی درمانی تجویز می شود. مدت زمانی که در این بین از دارو مصرف نمی شود باعث کاهش عوارض جانبی می گردد.گاهی پیش می آید که بیمار باید این دارو را برای مدت بیشتری باید مصرف کرد که عوارضی مانند فشار خون بالا، افزایش وزن و تورم در پاها، پلک ها و دست ها است. عوارض این بیماری بعد از مصرف آن از بین می رود. برای آشنایی با عوارض جانبی مصرف داروی استروئیدی چند مورد از آن در ذیل نوشته شده است
    • افزایش اشتها که به دنبال آن افزایش وزن
    • احساس سوء هاضمه
    • آشفتگی در خواب
    • احساس کلافگی و آشفتگی
پس از درمان بیماری و بهبود بیمار برای بررسی علائم عود کردن بیماری و نظارت بر سلامتی  قرار های ملاقات به صورت منظم هر چند به قرار ملاقات های منظم برای چند هفته یکبار یا ماهی یک بار تنظیم خواهد شد که به مرور کمتر می شود.

چه عواملی خطر ابتلا به NHL را افزایش می دهد؟

مصرف بعضی از دارو هایی که باعث سرکوب سیستم ایمنی بدن می شود. افرادی که پیوند عضو انجام داده اند به دستور پزشک متخصص سرطان شناسی دارو هایی مصرف می کنند که پیوند اصطلاحا پس زده نشود. این قبیل دارو ها سیستم ایمنی بدن را کنترل می کند و احتمال ابتلا به لنفوم غیر هوچکین را افزایش می دهد.برخی از عفونت ها که توسط ویروس یا باکتری خاصی به وجود می آید، می تواند باعث بروز این بیماری شود. ویروس هایی که باعث این نوع سرطان می شوند شامل HIV و عفونت اپشتین بار است و باکتری هایی که خطر ابتلا را بالا می برند شامل هلیکوباکتر پیلوری که باعث ایجاد زخم می شود است.مواد شیمیایی مانند تمام موادی که برای کشتن حشرات و علف های هرز استفاده می شود خطر بروز این بیماری را افزایش می دهند.

نتیجه

افزایش سن احتمال مبتلا شدن به لنفوم را افزایش می دهد. این بیماری در هر سنی اتفاق می افتد، اما جامعه آماری آن در سنین بالای 60 سال بیشتر است. در یک تحقیقات جدید مشخص شده است که یک سوم مبتلایان 75 سال به بالا را دارند. در این مقاله سعی کردیم هر آنچه که لازم بود در رابطه با لنفوم غیر هوچکین برای شما شرح دهیم. درصورتی که نیاز به اطلاعات بیشتری دارید، از مشاوره متخصصان خون و سرطان دکتر با من استفاده کنید.منابع

۲۷ دی ۱۴۰۳ توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

سرطان حنجره یا هیپوفارنکس

سرطان حنجره چیست و چگونه می توان از ابتلا به این سرطان جلوگیری کرد؟ سرطان حنجره به سرطان هایی که در گلو یا جعبه صدا ایجاد می شود، اشاره دارد. علائم این سرطان مانند گلو درد بسیار شبیه به سرماخوردگی است. از مصرف دخانیات و نوشیدن الکل به عنوان عوامل پیشرفت سرطان های گلو و حنجره نام برده اند. در این مقاله به توضیح و تفسیر این نوع از سرطان پرداخته ایم.

تاریخچه هیپوفارنکس

یکی از سرطان های شناخته شده در دوران باستان، سرطان حنجره است که در طول زمان مراحل تشخیص و درمان آن پیشرفت های زیادی کرده است. در گذشته عدم آگاهی از آناتومی و همچنین عدم وجود بیهوشی و ابزار دقیق، درمان را تقریبا غیر ممکن می کرد. در سال 1873 تئودور بیلروت اولین جراحی حنجره خود را انجام داد. پزشکان دیگری نیز از جمله انریکو بوتینی و تمیستوکلس گلوک هم برای پیشرفت روند تشخیص و درمان اقدامات برجسته ای را انجام دادند. به لطف و کمک آن ها عصر جدیدی در درمان این سرطان ایجاد شد.

هیپوفارنکس و سرطان حنجره چیست؟

سرطان هیپوفارنکس و سرطان حنجره هر دو از سرطان های گلو هستند که قسمت های مختلف گلو را تحت تاثیر قرار می دهند. سرطان هیپوفارنکس نوع نادری از سرطان های حوزه سر و گردن است که در قسمت پایین گلو درست در پشت حنجره ایجاد می شود. سینوم سلول سنگفرشی، سلول های پوششی داخل گلو را تشکیل می دهند که علت اصلی ایجاد این نوع سرطان است. سرطان حنجره در داخل بافت های حنجره که اصطلاحا به آن جعبه صوتی نیر گفته می شود رشد می کند.حنجره جلوی حلق شما قرار دارد که به نای ختم می شود. در داخل حنجره تارهای صوتی قرار دارد که به شما برای صحبت کردن کمک می کند. سرطان می تواند در سایر قسمت های حلق هم ایجاد شود مثلا در قسمت بافت های قاعده بینی که آن را نازوفارنکس می نامند.

آمار تکان دهنده راجع به سرطان حنجره

مروری بر اپیدمیولوژی سرطان سر و گردن در دنیا
در سال 2023 طبق آمار اعلام شده حدود 1200 بزرگسال در ایالات متحده به سرطان حنجره مبتلا خواهند شد. سالانه حدود 2 تا 3 درصد میزان ابتلا به این سرطان کاهش می یابد که این نتیجه کمتر سیگار کشیدن افراد است. این سرطان در مردان بیشتر از زنان شیوع پیدا کرده است. در سال 2020 حدود 184000 نفر مبتلا به این بیمار را در سراسر جهان تشخیص داده اند.به صورت تخمینی مرگ حدود 4000 نفر را از این بیماری در سال 2023 در ایالات متحده ثبت کرده اند که در این آمار تعداد مردان سه برابر تعداد زنان بوده است. در دهه گذشته میزان مرگ و میر ناشی از این بیماری بین 2 تا 3 درصد کاهش داشته است. در سال 2020 حدود 99000 نفر در جهان جان خود را به علت سرطان حنجره از دست داده اند.

میزان بقای نسبی سرطان حنجره چه قدر است؟

سازمان آمار ایالات متحده در طی 5 سال، نرخ بقای نسبی را 61 درصد اعلام کرده است. بقای نسبی این سرطان به عوامل مختلفی مانند مرحله سرطان، سن، سلامت عمومی فرد، نحوه عملکرد پزشک گوش و حلق و بینی یا دکتر آنکولوژیست و برنامه درمانی مرتبط است. بیشتر از نیمی از افراد مبتلا به این بیماری قبل از انتشار سرطان به بیرون از حنجره و پیشرفت آن در سایر اعضای بدن تشخیص داده شده و تحت درمان قرار می گیرند. در این موارد میزان بقای نسبی 5 ساله، 71 درصد است. اگر سرطان به سایر اندام های اطراف گسترش پیدا کند، میزان بقای نسبی 5 ساله به 46 درصد کاهش پیدا می کند.

چند نفر مبتلا به سرطان هیپوفارنکس تشخیص داده می شوند؟

سالیانه بین 2000 تا 4000 نفر در ایالات متحده مبتلا به این سرطان تشخیص داده می شوند. بر طبق آمار جهانی در سال 2020 حدود 82454 نفر مبتلا به این بیماری را تشخیص داده اند که تعداد مرگ و میر هم در این سال 38599 نفر اعلام شد. نرخ بقای نسبی 5 ساله را برای این بیماری 37 درصد در ایالات متحده اعلام کردند.

علل رشد و تشکیل سرطان های سر و گردن

سرطان زمانی به وجود می آید که محرکی باعث تغییر در DNA سلول های سالم بدن شود. این تغییر باعث رشد خارج از کنترل سلول های بدن می شود. تحقیقات نشان داده است که دود تنباکو، کشیدن سیگار و نوشیدن الکل تاثیر زیادی در تشکیل و پیشرفت سرطان های سر و گردن دارند. این در مورد سرطان هیپوفارنکس نیز صادق است. الکل و تنباکو به مرور زمان به سلول های دهان و گلو آسیب می رساند و بیشترین علت ابتلا را به خود اختصاص داده اند. مطمئنا مصرف بیشتر و طولانی مدت تر از این مواد می تواند آسیب های جدی تری به سلامت دهان شما بزند و منجر به سرطان دهان شود.به طور کلی علت های ابتلا را می توان به صورت زیر جمع بندی کرد:
    • استفاده از هر نوع تنباکو مانند سیگار کشیدن یا جویدن
    • مصرف منظم الکل زیاد
    • تشخیص قبلی هر نوع سرطان سر و گردن مانند سرطان غدد بزاقی
    • دریافت پرتودرمانی در ناحیه سر و گردن
    • داشتن سندرم پلامر-وینسون (این اختلال مربوط به کم خونی شدید و طولانی مدت فقر آهن همراه با مشکل در بلع است)

علائم سرطان حنجره

افراد مبتلا به بیماری اولیه ممکن است هیچ نشانه ای از سرطان در خود مشاهده نکنند، چون سرطان هیپوفارنکس معمولا هیچ علائم واضحی ایجاد نمی کند. بسیاری از علائم سرطان گلو شبیه به سرماخوردگی است و می تواند مانند شرایط معمول و قابل درمان به نظر برسد. با مشاهده علائم زیر می توان به وجود این بیماری پی برد:
    • تغییرات در صدای شما که ممکن است خشن به نظر برسد
    • سرفه مداوم
    • مسدود شدن مسیر تنفس
    • توده ای که می توانید در امتداد گردن خود احساس کنید
    • گلو دردی که برای مدت طولانی ادامه داشته باشد
    • مشکلات بلع که ممکن است خوردن را سخت و دردناک کند
    • درد غیر قابل توضیح، مثل زنگ یا پری داخل یک یا هر دو گوش

چگونه سرطان حنجره تشخیص داده می شود؟

پزشک متخصص گوش حلق بینی ابتدا با بررسی علائم شما شروع می کند. مدت زمانی که این علائم را داشته اید و همچنین میزان مصرف الکل و تنباکو را از شما خواهد پرسید. این توضیحات برای تصمیم گیری پزشک متخصص حنجره در رابطه با گرفتن آزمایشات بیشتر می تواند کمک کند. در طول معاینه فیزیکی، ناحیه گلوی شما برای وجود تورم در غدد لنفاوی بررسی می شود. با آینه ای کوچک نیز داخل دهان شما برای مشاهده هر تورم یا التهاب غیر عادی معاینه می شود.

آزمایشات مرتبط برای تشخیص

متخصص سر و گردن ممکن است از یک یا چند آزمایش برای تشخیص سرطان حنجره استفاده کنند:
    • آندوسکپی: یک لوله بلند و منعطف با دوربین به داخل بینی یا دهان و سپس در گلو می رود. متخصص گوش، حلق و بینی از این روش برای معاینه بهتر گلو استفاده می کند.
    • بیوپسی: متخصص جراحی سر و گردن ممکن است از یک روش جداگانه بیوپسی در اتاق عمل استفاده کند تا قسمتی از سلول های غیرطبیعی را بردارد. سپس یک آسیب شناس سلول های جدا شده را در زیر میکروسکوپ بررسی می کند و دنبال علائم سرطان می گردد. نتیجه آزمایش بیوپسی می تواند سرطان هیپوفارنکس را تایید یا رد کند.
    • آزمایشات تصویربرداری: بعد از تایید سرطان توسط بیوپسی، پزشک معالج سر و گردن برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با چگونگی تاثیر سرطان بر فرد آزمایشات تصویربرداری انجام می دهد. این آزمایشات شامل سی تی اسکن، اسکن ام آر آی یا اسکن PET برای ثبت دقیق آنچه در بدن اتفاق می افتد، است.

مرحله بندی سرطان حنجره

مرحله بندی سرطان جزوی از فرایند تشخیص سرطان است. سرطان ها را بر اساس ویژگی آن ها مانند گسترش سرطان یا اندازه تومورهای سرطانی گروه بندی می کنند. پزشکان تمام آزمایشات را قبل از مرحله بندی سرطان بررسی می کنند.به طور کلی سرطان حنجره از مرحله صفر شروع و تا مرحله چهارم بررسی می شود. در مراحل پایین تر بیماری به صورت زودرس است و در مراحل بالاتر بیماری را پیشرفته توصیف می کنند. تومور بزرگ تر و سرطانی که بیشتر از گلو گسترش یافته باشد را مرحله پیشرفته می نامند. سلول های سرطانی غالبا غیر قابل پیش بینی عمل می کنند. در مرحله پیشرفته این سرطان ممکن است به اندام های مجاور مانند مری، حنجره، سایر قسمت های حلق، غدد تیروئید و نای آسیب بزند.

درمان سرطان های گلو

پزشکان بر اساس وضعیت بیمار یک برنامه درمانی طراحی خواهند کرد. درمان های مورد استفاده شامل جراحی، پرتودرمانی، شیمی درمانی و ایمونوتراپی است. توصیه درمانی شما به عوامل متعددی بستگی دارد و ممکن است بیش از یک نوع درمان باشد.

شیمی درمانی

داروهای قدرتمند سلول های سرطانی را در تمام بدن درمان می کنند. ممکن است برای کوچک کردن تومور و یا برای از بین بردن سلول های سرطانی باقی مانده بعد از عمل از شیمی درمانی استفاده شود. پزشکان متخصص خون و سرطان معمولا شیمی درمانی را همراه با پرتودرمانی برای سرطان هیپوفارنکس توصیه می کنند.

پرتودرمانی

پرتودرمانی از سلول های سالم محافظت می کند. با استفاده از ماشین های پیشرفته برای تابش پرتوهای هدفمند، سلول های سرطانی را از بین می برند. پزشک متخصص آنکولوژیست شما بر اساس مشخصات شما یک نوع پرتودرمانی را توصیه می کند.

ایمونوتراپی

داروهای جدیدتر دفاع طبیعی بدن شما را افزایش می دهد. ایمونوتراپی به شما کمک می کند تا به صورت موثرتری سلول های سرطانی را شناسایی کنید و آن ها را از بین ببرید.

جراحی

پزشکان فلوشیپ سر و گردن، اندازه تومور، محل تومور و همچنین سایر عوامل را برای جراحی سرطان حنجره در نظر می گیرند. برخی افراد ممکن است بیش از یک عمل نیاز داشته باشند. پزشک جراح سر و گردن، ابتدا تومور و سپس بافت هایی که سرطان در آن گسترش یافته است، مانند غدد لنفاوی و ساختارهای گردن را جدا می کند. گزینه های جراحی عبارتند از:
    • فارنژکتومی: جراح بخشی یا تمام حلق را برمی دارد.
    • لانگو فارنژکتومی: جراح بخشی یا تمام حلق و حنجره را برمی دارد.
جراحی ممکن است بر نفس کشیدن، نحوه خوردن یا حرف زدن شما تاثیر بگذارد. در برخی از موارد مانند برداشتن حنجره، تاثیرات ممکن است دائمی باشد. برای بهبود وضعیت می توانید از جراحی های ترمیمی، جراحی رباتیک ترانس دهان، گفتار درمانی یا بلع درمانی در صورت مشورت با پزشک متخصص سر و گردن، استفاده کنید.

روش های پیشگیری از ابتلا به سرطان های حلق

نمی توان از همه سرطان های حنجره و هیپوفارنکس پیشگیری کرد اما با رعایت بعضی از عوامل خطر مانند کشیدن سیگار یا نوشیدن الکل می توان خطر ابتلا به این بیماری را کاهش داد.
    • از مصرف دخانیات و الکل خودداری کنیم مصرف دخانیات مهم ترین عامل این نوع از سرطان هاست. پرهیز از قرار گرفتن در معرض تنباکو یا دود سیگار خطر ابتلا به این سرطان را کاهش می دهد. مصرف الکل به خودی خود عامل بروز بسیاری از بیماری ها است. همچنین اثر سرطان زایی دود تنباکو را تا مقدار زیادی افزایش می دهد.
    • از مواد شیمیایی محل کار تا حد امکان دوری کنیم برای افرادی که در محل کار خود با مواد شیمیایی مرتبط با این سرطان ها در تماس هستند باید از ماسک های صنعتی استفاده کنند. همچنین تهویه مناسب در محل کار نیز از اقدامات حفاظتی موثر است.
    • مراقب عادات غذایی و وزن خود باشید وزن اضافی بدن، تغذیه نامناسب و کمبود ویتامین با سرطان حنجره و هیپوفارنکس در ارتباط است. پیروی از یک الگو غذایی سالم به کاهش احتمال ابتلا به این سرطان کمک می کند. الگوی غذایی سالم توصیه شده توسط انجمن سرطان آمریکا، شامل مقدار زیادی میوه و سبزیجات و غلات کامل است و از خوردن گوشت قرمز و فرآوری شده و نوشیدنی های شیرین باید خودداری شود. به طور کلی رعایت یک رژیم غذایی سالم بسیار بهتر از افزودن مکمل های ویتامین به رژیم های غذایی ناسالم است.
    • واکسن HPV را دریافت کنید و از عفونت HPV جلوگیری کنید خطر ابتلا به ویروس HPV در ناحیه میانی گلو در افرادی که رابطه جنسی دهانی و همچنین دارای چندین شریک جنسی هستند، افزایش می یابد. این عفونت ها شایع هستند و به ندرت علائم ایجاد می کنند. با اینکه عفونت HPV با برخی از سرطان های حنجره مرتبط است اکثر افراد مبتلا به عفونت HPV در سایر قسمت های گلو به این سرطان مبتلا نمی شوند.
واکسن هایی در دسترس هستند که خطر ابتلا به عفونت HPV را تا حد زیادی کاهش می دهند. تحقیقات نشان داده است که این واکسن ها خطر ابتلا به سایر سرطان های مرتبط با HPV را مانند سرطان های مقعدی، واژن، دهان و گلو را نیز کاهش می دهند. این واکسن ها زمانی موثر هستند که قبل از ابتلا فرد به ویروس HPV تزریق شوند پس توصیه می شود در سنین پایین تزریق شوند.

حرف آخر

سرطان حنجره یا هیپوفارنکس به ندرت یافت می شود. سرطان هایی که در مجموع به عنوان سرطان های سر و گردن شناخته میشوند معمولا در سلول های سنگفرشی که سطوح مرطوب و مخاطی داخل سر و گردن، مانند داخل دهان، بینی و گلو را پوشانده اند شیوع پیدا می کنند. راه حل های پیشگیری از این نوع سرطان ها ترک الکل و سیگار و داشتن سبک زندگی سالم است.در صورت مشاهده هر یک از علائم گفته شده باید به پزشک متخصص گوش و حلق و بینی در ابتدا مراجعه کنید. برای درمان سرطان حنجره یا هیپوفارنکس از شیمی درمانی، پرتو درمانی، ایمونوتراپی و در نهایت جراحی توسط متخصص جراحی سر و گردن استفاده می کنند. فرایند درمان به عواملی چون سلامت جسمی فرد، مرحله بیماری و پزشک معالج بستگی دارد. اگر شما یا یکی از عزیزانتان به سرطان سر یا گردن مبتلا شده اید بدانید که تیم پزشکی دکتر با من در خدمت شما است.منابع

۲۵ دی ۱۴۰۳ توسط مدیر سایت 0 دیدگاه

سرطان استخوان یا سارکوم استخوان چیست؟

سرطان مغز استخوان ممکن است از چند سرطان مختلف باشد که استخوان‌های بدن را تحت تاثیر قرار می‌دهد. سرطان استخوان می‌تواند در استخوان بدن تشکیل شود. با وجود اینکه سرطان استخوان نادر است اما بیشتر در لگن یا استخوان ‌های بلند زانو و پا دیده می‌شود. برای کسب اطلاعات بیشتر در رابطه با سرطان استخوان پیشگیری، راه‌های درمان و همچنین علائم و نشانه‌های این بیماری تا انتهای این مقاله با ما همراه باشید.

تاریخچه سرطان مغز و استخوان

برخی از اولین شواهد سرطان در میان تومورهای استخوانی فسیل شده، مومیایی های انسانی در مصر باستان و دست نوشته های باستانی یافت می شود. رشدهای حاکی از سرطان استخوان به نام استئوسارکوم در مومیایی ها دیده شده است. همچنین تخریب جمجمه استخوانی که در سرطان سر و گردن دیده می شود نیز پیدا شده است.

بیماری سارکوم استخوان چیست؟

سرطان مغز استخوان تومور‌هایی است که در قسمت‌های مختلف بدن به وجود می‌آید و استخوان‌های مختلف را تحت فشار قرار می‌دهد که می‌تواند بافت‌های سالم استخوان را ضعیف کند و در مواقعی از بین ببرد این بیماری در کودکان، نوجوانان و جوانان بیشتر از بزرگسالان دیده می‌شود.

بررسی آمار بیماران مبتلا به سرطان مغز استخوان

سرطان مغز و استخوان جزء، بیماری‌های خطرناک محسوب می‌شود که درمان آن دشوار و زمان بر خواهد بود. طبق بررسی انجام شده توسط انجمن سرطان آمریکا، آمار سرطان اولیه استخوان و مفاصل برای سال 2023 عبارتند از: حدود 3970 مورد جدید تشخیص داده شده (2160 مورد در مرد، 1810 در زن) حدود 2140 مرگ (1200 مورد در مردان، 940 مورد در زنان).

علائم سرطان استخوان

سرطان استخوان احتمال دارد در هر استخوانی رخ دهد و آن استخوان را درگیر کند، اما  معمولاً بیشتر موارد رخ داده در استخوان های بلند پاها و بازوها بوده است.علائم شایع در این بیماری عبارتند از:
    • درد مداوم استخوانی که با گذشت زمان بدتر می‌شود و تا شب ادامه می‌یابد.
    • تورم و قرمزی (التهاب) بر‌روی استخوان و در صورتی که استخوان آسیب دیده نزدیک مفصل باشد، حرکت را دشوار می‌کند.
    • یک توده قابل توجه روی استخوان.
    • استخوان ضعیفی که راحت تر از حد معمول می شکند (شکستگی).
در‌صورتی که شما یا بستگان شما درد استخوانی دارید که در طول زمان، مداوم، شدید یا بدتر شده است، باید به متخصص ارتوپد یا متخصص خون مراجعه کنید. اگرچه این احتمال بعید است که نتیجه آزمایش شما سرطان استخوان باشد، اما باز هم برای اطمینان خاطر نیاز به بررسی دارد.

انواع سرطان‌های مغز استخوان

نوع سرطان استخوان بستگی به محل قرارگیری تومور در قسمت‌های مختلف بدن دارد در اینجا با رایج‌ترین انواع سرطان استخوان آشنا خواهیم شد.

استئوسارکوم

معروف‌ترین و اولین سرطان بد‌خیم مغز استخوان که بیشتر دامنگیر کودکان و جوانان زیر 20 سال می‌شود این نوع سرطان است و در جاهایی به وجود می‌آید که استخوان درحال رشد کردن باشد بیشتر در استخوان‌های زانو، ران و ساق پا دیده می شود

کندروسارکوم

دومین سرطان شایع مغز استخوان است که مردان بیشتر از زنان دچار این بیماری می‌شوند. این نوع از سرطان بیشتر در افرادی که رشد سریعی در دوران بلوغ دارند و بزرگسالان بالای 40 سال دیده می‌شود، بیشتر استخوان‌های لگن و انگشتان پا و دست را تحت تاثیر قرار می‌دهد.

سارکوم یوئینگ

این سرطان برای اولین بار توسط سارکوم یوئینگ توصیف و نامیده شد. نوع دیگر سرطان مغز استخوان که تومور‌‌ی به رنگ آبی و بد‌خیم دارد سارکوم یوئینگ نامیده می‌شود. این تومور بیشتر اطراف استخوان‌ها و بافت‌های نرم مانند استخوان باسن، دنده‌های شانه و استخوان بلند پا دیده می‌شود.

کندروسارکوم

کندروسارکوم در اشکال اولیه سلول های غضروفی شروع می‌شود. این دومین سرطان شایع مغز استخوان است. احتمال ابتلای افراد زیر 20 سال به این بیماری کمتر است. اما خطر کندروسارکوم با افزایش سن فزونی خواهد یافت.سرطان کندروسارکوم می‌تواند در هر نقطه ای که غضروف وجود دارد ایجاد و سپس تکثیر شود. اما اکثراً در استخوان هایی مانند استخوان لگن (لگن)، پاها یا بازوها رخ خواهد داد. بعضی از آنها از نای، حنجره، دیواره قفسه سینه، تیغه های شانه، دنده ها یا جمجمه شروع می‌شوند.تومورهای خوش‌خیم (غیر سرطانی) مانند انکوندروما و استئوکندروما درون غضروف رایج تر از کندروسارکوم هستند. این تومورهای غیر‌سرطانی به ندرت اتفاق خواهد افتاد که به سرطان تبدیل شوند. افرادی که در بدن خود تعداد زیادی از این تومور ها را دارند، احتمال ابتلای آنان به سرطان نیز بیشتر خواهد بود اما همچنان رایج نیست.

شیوه درجه بندی نوع کندروسارکوم

سرطان کندروسارکوم دارای درجه بندی‌هایی بین درجه 1 تا 3 است که درجه ها نشان دهنده سرعت رشد احتمالی آنها خواهند بود. هرچه درجه پایین تر باشد، سرعت رشد سرطان نیز کندتر خواهد بود و احتمال گسترش آن کمتر می شود.
    • کندروسارکوم هایی با درجه پایین (درجه 1) که با نام تومورهای غضروفی آتیپیک نیز از آنها یاد می‌شود رشد بسیار کندی داشته و احتمال گسترش آنها بسیار کم است.
    • کندروسارکوم هایی با درجه متوسط (درجه 2) احتمال بیشتری برای گسترش آنها وجود دارد.
    • کندروسارکوم هایی با درجه بالا (درجه 3) بیشترین خطر و احتمال را برای گسترش دارند.
بیشتر کندروسارکوم ها  از نوع درجه یک یا درجه دو هستند.

زیرگروه هایی از کندروسارکوم که کمتر رایج هستند

تعداد اندکی از کندروسارکوم ها دارای ویژگی های متفاوتی بوده که به وسیله میکروسکوپ قابل مشاهده هستند. این زیرگروه های غیر معمول اغلب پیش نمایش (چشم انداز) متفاوتی دارند:کندروسارکوم تمایز نیافته به عنوان کندروسارکوم معمولی شروع به فعالیت می‌کند، سپس قسمتی از بخش های تومور به سلول هایی مانند سارکوم با درجه بالا (مانند استئوسارکوم، فیبروسارکوم، یا سارکوم پلئومورفیک تمایز نیافته درجه بالا) تبدیل می‌شوند.این مدل از کندروسارکوم ها بیشتر در افراد مسن رایج بوده و نسبت به سایر کندروسارکوم رشد بیشتری دارند.نوع دیگری از کندروسارکوم به نام، کندروسارکوم مزانشیمی، اغلب در جوانان رخ خواهد داد.آنها به سرعت رشد بالایی دارند و حتی امکان دارد بعد از درمان نیز، بیماری بازگردد.

فیبروسارکوم استخوان

این نوع از سرطان استخوان، اکثراً در بافت های نرم استخوان ایجاد می‌شود. این بیماری معمولا در میانسالان رخ می‌دهد و اغلب استخوان های پا، بازو و فک را تحت تأثیر قرار می‌دهد.

تومور سلول غول پیکر استخوان

این نوع از تومور اولیه استخوان می‌تواند خوش خیم (غیر سرطانی) یا بدخیم باشد که نوع غیر سرطانی آن رایج‌ تر است. این نوع از  تومورها اکثراً در افراد بین 20 تا 30 سال پدیدار می‌شوند.این تومورهای غول پیکر استخوان اکثراً نقاطی مثل، پاها (معمولاً نزدیک زانو) یا بازوها را تحت تأثیر قرار می دهند. در اکثر موارد این تومور ها به نقاط دیگر بدن گسترش نخواهند یافت، اما بعد از عمل جراحی توسط جراح ارتوپد امکان بازگشت آنها به محلی که فعالیت خود را در آنجا شروع کرده بودند، وجود دارد.با هر عود در تومور، امکان پیشرفت و گسترش بیماری به سایر قسمت‌های بدن (اغلب به ریه‌ها) بیشتر خواهد شد. به ندرت، یک تومور بدخیم استخوان سلول غول پیکر بدون عود موضعی به سایر نقاط بدن گسترش خواهد یافت.

کوردوما

کوردوما جزء دسته غیر معمول از تومور های استخوانی به حساب می‌آید.این نوع تومور استخوانی در استخوان‌های ستون فقرات، کوردوما اکثراً در پایین ستون فقرات (ساکروم) یا پایه جمجمه رخ می‌دهد. این تومور اکثراً در بزرگسالان بالای سنین 30 سال ایجاد می‌شود. شیوع این بیماری در بدن مردان دو برابر بیشتر از  زنان است. البته این احتمال هم ممکن است که در کودکان نیز ایجاد شود.کوردوما رشد کندی داشته و در اغلب موارد به دیگر اعضای بدن گسترش نخواهد یافت. کوردوما، اگر به طور کامل حذف نشوند، اغلب به همان ناحیه باز‌خواهند گشت. اگر گسترش پیدا کنند، اغلب به غدد لنفاوی، ریه ها یا کبد می‌روند.

راه های پیشگیری از سرطان استخوان

پیشگیری از سرطان مغز استخوان
به غیر از قرار گرفتن در معرض اشعه (معمولاً در طول پرتودرمانی)، تا کنون هیچ دلیل شناخته شده ای مرتبط با سبک زندگی یا محیطی برای سرطان مغز استخوان وجود ندارد، بنابراین در حال حاضر هیچ راهی برای محافظت در برابر بیشترین سرطان ها وجود ندارد.فقط می‌توان با تشخیص زودهنگام بیماری، شانس بیشتری برای درمان موفقیت آمیز آن داشت، بنابراین افراد با عوامل خطر شناخته شده تشویق می‌شوند که به طور منظم به پزشک متخصص خون خود مراجعه کنند و با انجام آزمایشات و چکاپ های دوره ای، خطرات را به حداقل برسانند و در صورت ابتلا به بیماری، سریعاً برای درمان آن اقدامات لازم صورت پذیرد. با این حال، بیشتر سارکوم (سرطان) استخوان در افرادی رخ می دهد که هیچ فاکتور خطر شناخته شده ای ندارند.

افرادی که در معرض ابتلا به سرطان استخوان هستند

مانند بسیاری از سرطان ها، خطر ابتلا به سرطان استخوان با افزایش سن افزایش می یابد. اما برای برخی از انواع سرطان مغز استخوان، افراد جوان، بیشتر در معرض خطر هستند. استئوسارکوم در نوجوانان (10 تا 19 سال) شایع تر است. به نظر می رسد که با رشد استخوان ها در دوران بلوغ مرتبط باشد.سارکوم یوئینگ معمولا در کودکان (0 تا 14 سال) و نوجوانان ایجاد می‌شود. اما ممکن است در بزرگسالان رخ دهد. کندروسارکوم و سارکوم سلول دوکی معمولاً در بزرگسالان بین 30 تا 60 سال رخ می‌دهد. کوردوما در بزرگسالان بالای 50 سال شایع تر است.

درمان سرطان مغز استخوان

بیوپسی و آسپیراسیون مغز استخوان
درمان سرطان استخوان در افراد سالمی که تومور آنها گسترش نیافته یا سرطان از قسمت‌های مختلف بدن به استخوان سرایت نکرده بسیار آسان تر و راحت تر است.درمان سرطان استخوان به عوامل زیادی از جمله نوع سرطان استخوان، میزان رشد و گسترش تومور سرطانی و سن بیمار بستگی دارد. جراحان ارتوپد برای برداشتن تومور از شیمی درمانی (داروی قوی و از بین بردن تومور سرطانی) و رادیوتراپی (پرتو‌ای برای از بین بردن سلول‌های سرطانی) استفاده می‌کنند. در برخی موارد پزشکان برای از بین بردن استخوان سرطانی استخوانی جایگزین می‌کنند اما متاسفانه گاهی قطع عضو ضروری است.

نتیجه

در این مقاله سعی کردیم، با استفاده از منابع معتبر، اطلاعات و راه‌کار های مفیدی در ارتباط با سرطان استخوان، راه‌های پیشگیری و درمان آنها در اختیار شما قرار دهیم. سرطان استخوان جزء بیماری هایی است که راه پیشگیری خاصی برای آن وجود ندارد و اگر کسی در خانواده شما، سابقه این بیماری را دارد، بهتر است هر چند وقت یک بار برای اطمینان و آزمایشات به پزشک مراجعه کنید.مجموعه دکتر با من، با بهره گرفتن از متخصصان مجرب در حوزه انواع تومور ها و سرطان، سعی بر کمک و راهنمایی شما عزیزان داشته و  در مسیر درمان بیماری همراه شما خواهد بود.منابع: